Week 47 – IJskoud water, monsters en waarom weerstand een richtingaanwijzer is
5… 4… 3… 2… 1…
Zondagochtend, 7 uur. Ik sta aan de kant van Frank van Bergen dipplek.
Koud water. Shit. En die stem in mijn hoofd schreeuwt: “WHY? Waarom ga je dit doen?! Je doucht de laatste tijd amper nog koud af thuis. Je bent ongetraind! Dit is dom. Blijf staan.” Part X op volle kracht.
Dus ga ik. Gewoon om die stem een dikke middelvinger te geven.
Want die stem – je innerlijke saboteur – wil dat je niet die kant op beweegt waar de groei zit. Die wil dat je comfortabel blijft. Veilig. Klein.
5… 4… 3… 2… 1…
Ik pak de hand die me wordt aangereikt en ik stap erin.
Het water slaat toe. Koud. Teringkoud. Maar ik blijf. Best wel lang eigenlijk. En als ik eruit kom? Keitrots. I freaking did it!
Want hier is het ding: elke zelfgekozen uitdaging die je aangaat, maakt je sterker voor de uitdagingen die het leven op je afvuurt. Die kun je niet kiezen, maar je kunt jezelf er wel op trainen om ermee te dealen. Bovendien:
Weerstand is geen vijand. Het is je richtingaanwijzer. Het wijst je in de richting van je groei.
De Tools die het mogelijk maken
Oké, maar hoe dan? Hoe ga je door die weerstand heen als je lijf schreeuwt: “NEE”?
Twee tools. Simpel. Krachtig.
1. The 5 Second Rule van Mel Robbins
Mel Robbins staat momenteel op nummer 1 van de New York Best Seller List met haar boek Let Them. Heel fijn boek inderdaad. En haar tool is zo simpel dat je denkt: dit kan niet werken. Maar het werkt.
Dit is hem: Als je een impuls voelt om actie te nemen op een doel, heb je 5 seconden om fysiek te bewegen. Anders stopt je brein je.
5… 4… 3… 2… 1… GO.
Dat countdown mechanisme schakelt Part X uit. Die stem die zegt: “Blijf lekker staan. Dat water is veel te koud.”
Bij dat water? 5-4-3-2-1-GO. En ik was erin.
Bij die mail die je al een jaar moet sturen? 5-4-3-2-1-GO. En je typt.
Waarom backwards tellen? Omdat je brein dan bezig is met tellen in plaats van met argumenten verzinnen om het niet te doen. Ik heb dan ook de afspraak met mezelf dat zodra ik begin met tellen er no way back is.
Mel zegt het zo: “Courage is not about feeling confident. It’s about taking action despite feeling scared.”
Ik gebruik deze tool regelmatig. Bij het opstaan. Bij sporten. Bij gezond eten. Bij alles waar ik weerstand op voel.
2. Reversal of Desire – van Phil Stutz
Dit is de andere kant. De 5 Second Rule helpt je bewegen. Maar Reversal of Desire helpt je de weerstand echt te omarmen.
Phil Stutz zegt: Pijn vermijden maakt het groter. Pijn omarmen maakt het kleiner.
Dus in plaats van: “Ik hoop dat dit niet pijn doet” – denk je: “Breng het maar op. Ik wil die pijn voelen.” Bij dat ijskoude water denk ik niet: “Oh god, dit gaat pijn doen.” Ik denk: “Yes. Ik ga dit voelen. Ik wil die kou. BRING IT ON!”
De weerstand wordt kleiner. Omdat je er niet meer voor wegrent. Je rent ernaartoe.
Weerstand wordt kleiner als je erop afbeweegt en groter als je ervan wegbeweegt.
Wij maken het in ons hoofd steeds groter en enger. Tot het een monster wordt waar je niet meer langs kunt. Maar als je dan toch die stap zet? Het valt honderdduizend keer mee.
“The demon you swallow gives you its power.”
Dat enge ding wat je vreet? Dat geeft jou zijn kracht. Als je dus vaak enge dingen doet, word je steeds sterker.
Die tools zouden me deze week nog goed van pas komen, want….
Speciaal onderwijs en de kracht van open zijn
Maandag en dinsdag workshop “Ontdek je Superkracht” op de Reestoeverschool. Speciaal onderwijs, kids van 11-12 jaar.
En ik vond het vet spannend! Want ik heb dan wel twaalf jaar les gegeven, maar niet aan kinderen. Niet aan speciaal onderwijs. En ook was het de eerste keer dat ik deze workshop gaf.
Je kunt denken dat je het kunt Pippi Langkousen: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” Maar je moet het wél goed voorbereiden, zodat je voorbereid bent op wat nodig is en kunt loslaten als het moet. And glad that I did.
De eerste groep, was groep 8. Veel kids met een serieus rugzakje. Verslaafde ouders. Uit huis geplaatst. Ouders in afkickklinieken. Heftige dingen. Dat had ik me niet zo gerealiseerd. En ze waren er ook nog eens heel open over.
Maar ook daar voelde ik weerstand. Weerstand om míjn verhaal te delen met deze kinderen. Want ja, ik ben coach en trainer. Ik help mensen, deel mijn verhaal. Maar ga ik hier, voor deze kids, vertellen over mijn eigen jeugd?
Part X fluisterde: “Niet doen. Te veel en te persoonlijk. Blijf professioneel.” En toch voelde ik en hoorde ik de wijze stem van mijn schaduw: “Deel.”
5… 4… 3… 2… 1…
En ik vertelde het. Dat ik dat kende. Dat ik wist hoe dat was. Want ik ben opgegroeid met een alcoholverslaafde moeder. En toen wilde ze van alles weten. Hoe het was gegaan. Of ze nog leefde. Gewoon hele directe, rauwe vragen.
Door mijn eigen weerstand gaan om daarover open te zijn, dát creëerde juist de verbinding. Die kwetsbaarheid zorgde dat die kids aanhaken in de helden-workshop. Dat ze zich gezien voelden. Niet alleen. Het was mooi. Ik ben dankbaar dat ik daar iets in mocht bijdragen.
Toen ik thuiskwam? Kapotmoe. Echt compleet leeg. Want het was wel constant schakelen om ze bij de les te houden.
En vroeger had ik dan gewoon doorgewerkt. Back to business. Gewoon doorgaan. Productief blijven. Maar nu ga ik steeds vaker voor een meditatie. Op de Waking Up-app
Dit is een gratis guest-pass voor 30 dagen, mocht je nieuwsgierig zijn (geen affiliate link, wel een aanrader!). En deze meditatie vind ik persoonlijk heel mooi, want hij gaat specifiek over liefde en compassie. Want hier moest ik dus even niet doorheen denderen, maar even laten landen.
Overigens respect voor docenten als Linda Mulder en zéker in dit soort onderwijs. Want het is pittig. Er is altijd wel eentje die (meer) aandacht vraagt, of ergens tegenaan slaat, of zit te huilen. Intense, heftige momenten.
Dinsdag mocht ik nog eens, maar dan met een andere groep. Minder extreem qua ervaringen, maar zeker ook eager om te leren. Over hun superpowers. Over ademhaling. Over hoe je jezelf terugbrengt naar je energie als het moeilijk is.
En dat is wat ik zo mooi vind aan die workshop: het is oefenen. Om mensen en dus ook kids terug te brengen naar zichzelf. Naar hun kracht. Weer een mooie, nieuwe ervaring.
Pranic living
En in het kader van nieuwe dingen proberen en weerstand daarop hebben: zaterdag was ik bij een Pranic Living Meeting in Dordrecht.
Mensen die leven van levensenergie, en helemaal niet eten of drinken. Hoe dan? Het schijnt toch te kunnen ook al is het wetenschappelijk gezien onverklaarbaar.
Ben ik daar zelf klaar voor? Nee. Maar ik vind het wel bijzonder interessant – ik heb een boek geschreven over intermittent fasting. Volledig pranic living zelf voelt voor mij nog als een lange brug te ver, je moet er overigens ook niet zomaar mee starten, maar ik vond het wel een mooie motivator om binnenkort weer eens enkele dagen te vasten en mijn lichaam en cellen op te schonen.
Frankenstein en je eigen monster
Afgelopen week keek ik de Frankenstein film op Netflix. En wat schaduwwerk verhaal! Sowieso echt een goede film, had eigenlijk in de bios moeten draaien!
Want waar gaat het over? De meeste mensen kennen het verhaal vast wel: Victor Frankenstein creëert een wezen, uit zijn eigen briljantie, maar ook vanuit zijn ego. Zijn drang naar controle. Zijn angst voor dood. Zijn obsessie met perfectie.
Maar zodra dat wezen tot leven komt en sterker wordt, wordt hij angstig. Wegwezen! Hij vlucht. Hij wil er niets meer mee te maken hebben. Hij noemt het lelijk, gevaarlijk, onmenselijk.
En dát is schaduwwerk. Alles wat je verdringt uit schaamte, angst of oordeel… wordt op een dag groter dan jij.
“Het monster” blijkt verrassend menselijk te zijn en wil liefde, erkenning, verbinding. Maar omdat Victor dat niet kan geven (niet aan zichzelf, aan zijn creatie), wordt het wraakzuchtig. Het spiegelt alles wat Victor niet wilde zien: zijn schuld, zijn falen, zijn afgesplitste zelf.
“Monsters are real. They live inside us, and sometimes, they will win.” Stephen King
Dus die delen van jezelf die je wegstuurt? Die je niet wil zien? Die komen terug, en zullen je in de weg zitten. Tenzij je ze liefde geeft.
Ik heb ook zo’n monster(tje). Meerdere overigens. Maar deze is een jong meisje van een jaar of acht. Zit in de hoek van haar slaapkamer terwijl haar moeder weer dronken is. Ze maakt zichzelf zo klein mogelijk. Zo onzichtbaar mogelijk. Want als ze gezien wordt, wordt het erger.
Jarenlang heb ik haar weggestopt. Die kwetsbaarheid. Die angst. Die eenzaamheid. Masker op van kracht en succes. Aan de buitenkant. Want dat meisje? Dat moest weg.
Totdat ik voor het eerst een schaduwtraining deed bij Barry Michels (de compagnon van Phil Stutz) in New York. Het was huilen huilen huilen, want daar was ze. Klein. Bang. Nog steeds wachtend om gezien te worden.
En nu geef ik haar wat ze altijd nodig had. Ik zie haar en verbind me met haar. En het is zo’n bevrijding om dat dus niet meer vanuit de buitenwereld nodig te hebben, maar uit jezelf te kunnen halen. En soms kom je weer een ander stukje tegen, maar altijd een work in progress.
Ze is nu dus ook geen monster meer. Ze is een deel van mij dat ik kan omarmen. Dat me helpt anderen te zien die ook in die hoek zitten.
Want je monster is niet je vijand. Het is een deel van jou dat wacht op erkenning en liefde. En die monsters aanpakken, dat doe je met kleine stappen. Elke dag weer.
Actie in de Taxi
Mijn groei? Niet een grote doorbraak deze week, afgezien van het dippen zonder kikken 😂. Maar showing up. Consistentie. Want ik merk dat ik de neiging heb om op grote dingen te wachten. Op de perfecte strategie.
Maar groei zit in de kleine dingen.
Mijn 5 Second Rule momenten:
5-4-3-2-1 en die website pagina tweaken die ik al weken uitstelde. 5-4-3-2-1 en ideeën uitschrijven in plaats van “later wel”. 5-4-3-2-1 en nieuwe mensen benaderen.
We denken dat verandering spectaculair moet zijn. Maar verandering is soms, zelfs vaak ook eentonig. Het is elke dag weer die ene 5-4-3-2-1 beslissing. Lekker duidelijk. Dat wel wel. En zo word je steeds een beetje beter.
Geen grote sprongen. Kleine stappen. Consistent.
Donderdag was ik op een ladiesnight van enkele ondernemers uit Meppel (ik heb de titel niet bedacht 😂). Een aantal sprekers over hun ondernemersreis. Leuk om te zijn. Verbinding gemaakt. Wellicht dat ik daar ook eens mag spreken. Mooi en ook verbindend met Dinanne Lanjouw en Geke Andeweg .
En op vrijdag zou ik naar Utrecht voor Digitale Fitheid. Maar ik kwam opnieuw vast te staan op het treinstation in Zwolle vanwege een seinstoring. En ik had geen zin om alweer via Amsterdam te moeten omreizen. Dinanne had me de avond ervoor al uitgenodigd om mee te gaan naar een Instagram middag in Dwingeloo.
Ik zag het maar als een teken van het universum, stapte gezellig bij haar in de auto en ontmoette weer allemaal andere therapeuten en coaches die nog nooit van de Tools hadden gehoord, dus dat moest dan maar zo zijn.
Tot slot
Het ijskoude water? Weer een stukje sterker.
Die kwetsbaarheid bij die kids? Bracht verbinding waar ik die nooit verwacht had.
Dat meisje van acht dat ik jarenlang verstopte? Geeft me nu de kracht om anderen echt te zien.
Weerstand is geen muur. Het is een deur.
En aan de andere kant ligt alles wat je zoekt: groei, kracht, verbinding, jezelf.
Maar je moet door die deur. Niemand doet het voor je.
Wat is jouw weerstand VANDAAG?
Niet deze week. Niet binnenkort. Vandaag.
Wat is het ding waar je van weg of omheen loopt waarvan je weet dat het goed voor je is?
Let op: we doen dit dus niet op dingen waarvan we weten dat het écht niet voor ons is, maar daar is voor nodig dat je radicaal eerlijk tegen jezelf bent en dat is vaak nog wel een dingetje voor veel mensen, en ook nog altijd voor mij…: we zijn áltijd in training.
Probeer dit eens:
- Bedenk of voel waar de weerstand zit. Hoofd? Borst? Buik? Keel?
- Zeg: “Kom maar op. Ik wil dit voelen.” (Reversal of Desire)
- Tel 5-4-3-2-1-GO en beweeg. Fysiek. Direct. (5 Second Rule)
De ene tool maakt je bereid. De andere lanceert je.
The demon you swallow gives you its power.
Vreet dat ding. Krijg zijn kracht. Word wie je bedoeld bent te zijn.
Want je bent hier om jezelf te zijn. En jezelf zijn betekent die enge acties nemen.
Elke. Dag. Weer.
Bedankt voor het lezen!
May the life force be with you, Syl
👉 Plan een gratis clarity call
Ook als je gewoon eens wilt kletsen en wilt horen hoe ik de dingen doe. Misschien kan ik je helpen. Remember: we vinden elkaar in de kwetsbaarheid.
Agenda
12 december 2025 – Make 2026 the Greatest Year of Your Life 📍 Wonders of Work Utrecht NU GRATIS! We zijn al met een mooie groep en jij kunt er nog bij. Aanmelden kan hier.
30 december 2025 – Nieuwjaarsworkshop 📍 Binnenruimte Meppel met Mariska van Dam Een hele dag voor jezelf! We gaan het oudjaar UIT ademen en het nieuwe jaar IN. Klaar om te shinen en te rocken in 2026. Aanmelden kan hier.
