Over nee zeggen tijdens Pinksteren, 50 zingende mannen in een hal, en de prijs van fame

KEEK OP DE WEEK #43 – Week 22 van 2026

Grappig: ik dacht dat ik deze week niks te vertellen had, want ik heb vooral heel hard gewerkt aan de State Shift Training (dat kwam nog ff als “staartje” na het deck). Maar toen ik in m’n agenda keek, bleek het toch een behoorlijk volle week te zijn geweest. Zoals altijd eigenlijk.

5-4-3-2-1 → Let’s go! 🎬

5 – NEE ZEGGEN OM JA TE DOEN

Pinksterweekend. De meeste mensen lekker op de boot, op het terras, op de camping of in de zon. Ik? Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat aan de State Shift Method training werken. Zestien uur per dag soms. Creëren, opnemen, samenvatten, weer creëren.

Wonder boven wonder zeiden vier mensen afspraken af afgelopen week. Kennelijk was het de bedoeling dat ik hiermee aan de slag ging.

Ik heb nee gezegd tegen de boot. Nee tegen het terras. Nee tegen laten we nog even een festival bezoeken. Ik heb nauwelijks contact gezocht, want ik moest full focus zijn. En dat was pittig, want ik ben ook gewoon graag onder de mensen. Maar ik wilde er klaar mee zijn, zodat ik m’n handen vrij heb voor de marketing.

James Clear schreef er iets moois over: als je nee zegt, zeg je nee tegen één ding. Als je ja zegt, zeg je nee tegen alles wat je anders had kunnen doen met die tijd.

Nee is een beslissing. Ja is een verantwoordelijkheid.

En soms is nee zeggen het productiefste wat je kunt doen. Zelfs als iedereen om je heen in de zon zit.

4 – DECKS AFLEVEREN EN DE REACTIES

Tussendoor mocht ik het deck persoonlijk brengen bij onder andere Liesbeth Kingma en Marjan van Buuren Zo gaaf om hun reactie te zien en te horen dat zij het hopelijk ook weer met hun klanten gaan delen in hun praktijken.

Want dat is uiteindelijk wat ik wil. Dat meer mensen hiermee geholpen worden. Dat mensen niet voor een half leven gaan. Dat ze beseffen dat inzicht zonder actie niks verandert. Dat ze door weerstand heen leren bewegen. Van vastzitten naar fully alive.

Ik doe alles zelf trouwens. Elk doosje handgevouwen, ieder pakketje ingepakt, elk kaartje met de hand geschreven, af en aan naar het postkantoor gefietst. Maar ik vind het ook gewoon heerlijk om te doen. En dan die reacties. Foto’s en berichtjes uit binnen- en buitenland van mensen die het deck hebben ontvangen en ermee aan de slag gaan. Coaches die het al met klanten gebruiken. Dat is gewoon wauw.

3 – MICHAEL JACKSON: DE PRIJS VAN BEROEMD ZIJN

Ik ging nog wel een keer ’s avonds naar de Michael Jackson film met m’n Miekie. Eigenlijk vooral voor de muziek, want die is en blijft geweldig. De film is verder behoorlijk geromantiseerd als het om alle schandalen gaat.

Maar wat me toch wel raakte was de pijnlijke kant. Als je zo jong al zo ontzettend beroemd bent, kan het eigenlijk niet anders dan dat je daar een gigantische tik van meekrijgt. We weten dat allemaal wel, maar in deze film wordt het toch weer heel erg pijnlijk duidelijk.

2 – KOORBAZEN IN ZWOLLE

Zondagavond was ik om 17.59 klaar met les 6, terwijl ik om 18u bij een nieuwe vriendin moest zijn. Aangezien ik peentjes had zitten zweten voor de opname, moest ik toch echt even douchen en kwam ik in sliding bij haar binnen voor het avondeten.

We gingen samen naar de Koorbazen in de Rode Hallen in Zwolle. Ik had er nog nooit van gehoord tot een aantal mensen het aanraadden. Ik had nul verwachting behalve dat ik denk bij koor aan een koor in een kerk, wat trouwens ook heel mooi kan zijn. Maar dit was een heel gevarieerd optreden van maar liefs 50 mannen, zeg maar gerust: een beleving, met van alles wat. Mannelijke kwetsbaarheid, rauwheid, verdriet, vreugde, lol en plezier. Het was zo mooi om te zien hoe zij zichzelf lieten zien. Samen mannen zijn. Zonder masker. Echt een aanrader. Volgend jaar weer.

1 – STATE SHIFT STEP: KENSHO OF SATORI

Vorige week deelde ik iets wat niet zo leuk was en ik kreeg daar veel reacties op. Mensen die vroegen: gaat het wel? Kan ik iets voor je doen? Super lief.

Maar ik deel dat soort dingen ook bewust. Omdat het hier ook niet altijd hosanna is. En dat hoeft ook niet.

Vishen Lakhiani deelt een concept dat ik heel mooi vind.

Er zijn twee manieren waarop je kunt groeien. Kensho is groei door pijn. Dat is het universum dat je een klap verkoopt omdat je niet luisterde. Het ding van vorige week? Dat was kensho. De grote vis.

Maar er is ook satori. Groei door bewustzijn. Door inzicht. Door te luisteren naar de kleine signalen vóórdat het een klap wordt.

Dat betekent niet dat moeilijke dingen je eigen schuld zijn. Dat zeg ik niet. Maar het betekent wel dat je kunt kiezen hoe je groeit. Door pijn of door bewustzijn. Door kensho of door satori.

En dat is precies waar de State Shift Method bij helpt. Het leven met al zijn uitersten te kunnen handelen, de uitdaging aan te gaan, – fit for life te worden!

RODE DRAAD: NEE

Nee tegen de boot. Nee tegen het terras. Nee tegen de afleiding. Ja tegen het werk dat ertoe doet. Nee is geen gemiste kans. Nee is ruimte maken voor wat écht belangrijk is.

WHAT’S NEXT

🎙️ Podcast Ontslaafd: Nieuwe aflevering! Met Silvia Bogers over de behoefte om gezien te worden. Van het onzekere meisje op school naar dansen met je ogen dicht. Open en kwetsbaar. 👉 [LINK PODCAST]

En ik zoek gasten! Over de verslavingen die we geen verslavingen noemen: scrollen, emotie-eten, piekeren, sporten als vlucht, altijd druk druk druk zijn. Herkenbaar? Stuur me een DM.

🃏 State Shift Method: Een complete training via 52 kaarten, een boekje en een houder. Wordt al wereldwijd verkocht! 👉 [LINK STATE SHIFT METHOD]

Dank (weer) voor het lezen, lieve jij. 🙏 May the life force be with you.

💞 Syl

Deel het bericht:

Related Posts

Over 12 schoenverkoopsters in 6 minuten, bodyshame overwinnen in de sauna, en dansen met je ogen dicht

Ik dacht dat het een rustige week zou worden. Nope.

Op het podium gestaan als schoenverkoopster met twaalf gezichten, voor het eerst alleen naar de sauna, twaalf uur geslapen na negen maanden bouwen, en een podcast opgenomen waar ik stil van werd.

Silvia Bogers zei iets wat bleef hangen: “Je wordt pas magnetisch aantrekkelijk op het moment dat je stopt met willen dat mensen je zien.”

Phil Stutz schrijft: “You’ve been stripped bare. The universe wants you like that.”

In de sauna stond ik daar. Zonder kleren, zonder schaamte. Op het podium zonder vangnet. In de podcast rauw en open. Gestript. ECHT. En juist dan: FULLY ALIVE.

Lees verder

Over Jimmy in de drek, een training op de kop, en het Luxor Theater

Ik wilde deze week skippen. De hele training omgegooid. Te druk… bla bla bla.

Maar James Clear schreef: “The issue isn’t skipping once. It’s that you practice being someone who skips.” En dat wil ik dus níet oefenen.

Dus hier is parel 42. Met onder andere:

– Jimmy die achterover in de drek viel en wat we daarna bespraken over mis-lukken
– Michael Singer die me leerde waarom wegdrukken én uitbarsten allebei niet werken
– Mijn zus die me verraste met het Luxor Theater en Queen
– Het moment in bed waarop m’n kind m’n hand pakte

Singer zegt: if you don’t let go inside, the inside will run the outside.

Deze week leerde ik dat op de harde manier.

Lees verder