Week 46 – Anderhalf jaar alcoholvrij. Avicii, Bruce, twee containers vol vrijheid en mijn talk bij Netwerk vol Magie.
“We’d rather stare directly at the sun than in the mirror…” – Ryan Holiday, Wisdom Takes Work
De week waarin het over voelen ging
Anderhalf jaar. Yep, ik ben anderhalf jaar van de alcohol af. Ik vind het zelf nog niet helemaal te bevatten als ik erover nadenk wat een fan ik was van wijn.
En ik ervaar pas nu en zeker de laatste weken, hoe anders je leeft als je de moeilijkere emoties en gevoelens ten volste ervaart. Zonder de scherpe randjes eraf te halen. Het is f*ing confronterend en soms gewoon echt moeilijk. Maar het is ook… volle bak leven!
Want ik zie het overal om me heen. Mensen die verdoven in plaats van voelen. Wegkijken in plaats van naar binnen kijken. Maskers opdoen in plaats van laten zien wie ze echt zijn.
Deze week zag ik dat in een docu bij Avicii. In de film over Bruce Springsteen. Bij mensen die ik ontmoette in netwerken en sprak na mijn talk. En yep, ook bij mezelf.
Avicii: 50 miljoen, maar voor wat
De dance artiest die een aantal nummers produceerde waar ik nog steeds heel vrolijk van word, maar die al op zijn 28e zelfmoord pleegde. Op zijn 26e was hij “binnen” zoals de Amerikaanse pers breed uitmeette, met 50 miljoen op de bank.
Hij zei in de docu: “Ik wilde genoeg verdienen om huur te betalen, een taxi te nemen en op restaurant te gaan. Meer niet. Geld is nooit een drijfveer geweest.” En dat vind ik mooi. Maar toch werd het succes hem teveel. Want hij had drie dingen die hem dreven:
1. Een enorme innerlijke drive om te creëren Vanaf jonge leeftijd zat hij letterlijk uren per dag achter zijn laptop muziek te maken. “I just had this urge. I couldn’t stop. It was like breathing.”
2. Perfectionisme Hij wilde dat iedere track perfect was. Dat gaf hem wereldsucces, maar ook enorme druk.
3. Het gevoel dat hij mensen wilde raken Hij wilde niet alleen maar hits maken. Hij wilde iets creëren dat mensen raakte. Echt raakte.
En op zich zijn het mooie dingen, ware het niet dat perfectionisme je ook in de weg zit dat het (lees: jij) nooit goed genoeg bent. Die combinatie werd te veel: nog harder werken, nog meer touren, nog meer produceren. Er werd dan ook aan alle kanten aan hem getrokken. En vervolgens ging hij verdoven met drank, met pijnstillers. Allemaal om de stress en druk niet te hoeven voelen. Begrijpelijk, maar uiteraard geen oplossing.
Ik herken het wel. Uiteraard niet op die schaal. Maar het verdoven? Als ik niet wilde voelen? De scherpe randjes eraf halen? Yep! That was me for sure. Ik zie het ook bij klanten en bij mensen die ik ken…
Let’s face it: “Dit hele leven-ding”… is soms gewoon f’ing moeilijk om mee te dealen ook als je voor de buitenwereld het gemaakt lijkt te hebben. Daar ontkom je niet aan, hoeveel geld je ook hebt.
Werken vanuit extreem perfectionisme en geen rust nemen helpt dan ook niet mee. En dat hebben we natuurlijk wél nodig. Dat realiseerde Tim, zoals hij echt heet, zich op een gegeven moment ook, maar een jaar vrij en transcendente meditatie training hebben hem kennelijk niet meer kunnen redden. Zo jammer. Ik heb nog maar een dansje in huis gemaakt op zijn muziek na het kijken van de film ter ere van hem.
Bruce Springsteen: creëren tijdens depressie
Het was een “gezellige week” over mentale problemen gesproken, want ik ben ook nog naar de film over Bruce Springsteen geweest met mijn vriendin Annemiek.
Bruce was 31, op de rand van supersterdom. En in een diepe depressie. En wat deed hij? Hij ging muziek maken vanuit die waarheid. In zijn slaapkamer met simpele apparatuur maakte hij het Nebraska album. Raw. Echt. Zonder opsmuk. Heel indrukwekkend.
En wat Annemiek zei raakte me: “Deze film liet zien wat depressie eigenlijk is. Het is aan de buitenkant vaak niet zichtbaar hoe erg het is.” En dat was bij Avicii eigenlijk ook zo.
Zijn manager Jon Landau? Die steunde hem. Ook al snapte de platenmaatschappij er niks van, want er lagen ook allemaal potentiële hits klaar op de plank. Omdat echte vriendschap betekent: ik zie je. Ook je duistere kant. De hele jij. En ik sta achter je. Ik blijf je steunen.
Anderhalf jaar nuchter: voelen in plaats van verdoven
En nu? Nu voel ik alles. De pijn. De angst. Soms ook de eenzaamheid. Maar ook de torenhoge vreugde. Blij worden van blaadjes die over de weg dansen. De verbinding met mensen die ook zichzelf zijn. Het echte. Ik zou het toch niet willen missen, dan maar af en toe ook die depri gevoelens. En weet je wat me écht helpt iedere dag bij om toch het mooiste te zien van het leven? De tool die supersimpel klinkt maar werkt:
The Grateful Flow: shiften als het donker is
Want wanneer voelen we ons depressief? Als we tot een negatieve conclusie zijn gekomen over onszelf en ons/het leven. Als we alleen nog zien wat ontbreekt of niet goed is. Daar kun je in blijven hangen of je neemt het besluit om er iets aan te doen en het gevoel te shiften.
The Grateful Flow gaat zo:
1) Sluit je ogen. Noem drie dingen waar je dankbaar voor bent. Het hoeven geen grote levenssuccessen te zijn. Maar liever kleine dingen, zoals kleine zintuiglijke ervaringen of dingen die je normaal gesproken voor lief neemt. Het licht op je huid. Het geluid van een vogel. De smaak van thee. De warmte van je huisdier tegen je been. Het feit dat je stromend warm water hebt. Een lekker warm bed. Houd het klein en simpel.
2) Laat elk gevoel van dankbaarheid zich uitspreiden in je borstkas. Laat het doorstromen naar je hart.
3) En voel hoe je interne toestand verschuift. Van wat ontbreekt naar wat er wél is. Van isolatie naar verbinding.
Juist de energie waarmee je dankbaarheid opwekt zorgt ervoor dat je shift. Ook al is het maar een beetje. Als je kijkt naar wat er wél is – hoe klein ook – kun je je eigen toestand heel simpel veranderen.
Zelf gebruik ik deze tool dagelijks als training/onderhoud om me goed te blijven voelen of perspectief te verschuiven. En het werkt om steeds weer de knop om te zetten, ook als het helemaal super gaat. Het is ook mijn mental and emotional training zodat ik weerbaar ben op de momenten dat het een uitdaging is en ik kan je van harte aanraden om het ook te doen.
Netwerk vol Magie: elkaar vinden in kwetsbaarheid
Dinsdag mocht ik dan eindelijk mijn verhaal vertellen bij Liesbeth Kingma in Netwerk vol Magie. En ik heb gekozen voor volledig mezelf zijn. Good, bad, ugly. Met mijn privé struggles en zakelijke fuck-ups. Uiteraard over dat verdoven dat ik vroeger deed. En ook kunnen lachen, want je moet jezelf ook niet té serieus nemen.
Ik had er al weken superveel zin in, maar zoals wel vaker werd ik enkele uren ervoor ineens bloedje zenuwachtig. Maar lucky me had ik mijn Tools en mijn schaduwen tot steun. En die heb ik dan ook maar gelijk gedeeld met de zaal.
Janneke Doornbos speelde vooraf een prachtig nummer. Dat hielp ook om gewoon te gaan staan in wat ik wilde delen.
En net daarna? Een tikkie van wat Brené Brown een “vulnerability hangover” noemen. Dat je denkt: oh mijn god, wat heb ik nu weer allemaal gezegd 😅. Maar weet je, dit is gewoon wie ik ben en ik ben er inmiddels meer dan oké mee.
En toen kwamen er daarna toch allemaal mensen naar me toe. Kijk, ik probeer onafhankelijk te blijven van de meningen van anderen: goed of slecht, maar laten we ff eerlijk zijn: niemand geeft een talk of schrijft een boek voor zichzelf. Het was natuurlijk superfijn dat mensen vertelden dat ze het heel mooi vonden en vooral: zich herkenden in mijn verhaal.
“Dat je dat durfde te vertellen: zo krachtig en kwetsbaar.”
“Wat fijn te horen dat ik niet de enige ben die dat gevoel heeft.”
We vonden elkaar in het écht zijn. In: dit is moeilijk. Dit is waar ik mee worstel. Dit is wie ik ben. En als je zelf kwetsbaar bent, nodig je anderen uit dat ook te zijn. En ik heb vervolgens dus hele mooie gesprekken mogen hebben met andere ondernemers die hun struggles durfden te delen. #Dankbaar!
Enne: lees jij dit, en zit je ook bij een business/ondernemersclub en wil je ook de rauwe inspirerende kwetsbare talk over mijn ondernemersreis horen? Let me know! Ik kom heel graag vertellen.
Maris’ paleisje: twee containers vol vrijheid
En dan het weekend bij Mariska van Dam, de foto boven deze nieuwsbrief, waar we lekker als omaatjes voor haar huisje zitten en over het landschap uitkijken. Mijn vriendin woont nu dus in een tiny house. Twee containers in een veld. En ze heeft er een paleisje van gemaakt, want het ziet er van binnen echt superleuk uit. Zo fijn in de vrijheid en natuur, wijds uitzicht, ruimte om te ademen. En dat op nog geen 50 vierkante meter. Heerlijk! Wat heeft een mens verder nodig? Na Avicii’s verhaal over die “50 miljoen = succes” was het mooi om dit simpele rijke leven in den lijve te ervaren.
Ryan Holiday: know thyself
Het boek Wisdom takes work (which the book did, want het is geen quick read aangezien er zoveel wijsheid in gedeeld wordt) is uit en sommige stukken lees ik opnieuw, zoals “Be Self-Aware” En hij schrijft daarin: “We’d rather stare directly at the sun than in the mirror…”
En dat is zo waar. We kijken overal naar, oordelen overal over en rennen weg voor onszelf.
Maar Ryan schrijft ook:
“We need empathy for others…and empathy for ourselves. For who we are. Why we are who we are. Who we are trying to be. Know thyself.”
Know thyself. Ken jezelf.
Niet alleen empathie voor anderen. Ook empathie voor jezelf. Begrijpen waarom je verdooft. Wat je patronen zijn.
En dan schrijft Ryan:
“Self-awareness is one of the rarest things in the world!”
Het is gemakkelijker om door te denderen dan te stoppen en te voelen. Het is makkelijker om te verdoven dan te voelen (nou ja: “is”, eigenlijk is het LIJKT, maar dat zal voor een andere nieuwsbrief zijn).
Anyway, de enige manier om beweging in pijn te ervaren is op pauze te drukken en te voelen. Stoppen met verdoven. Voelen wat er echt is en wie je echt bent. En delen met anderen wat er ECHT speelt. Want dan kunnen we elkaar helpen, want we vinden elkaar in die menselijkheid. Zeker in een tijdperk waar AI steeds meer ruimte krijgt wordt human connection dan ook steeds belangrijker.
Daarom ben ik toch dankbaar voor álles wat ik ervaar ook zonder alcohol (en ik realiseer me dat dit klinkt alsof ik een enorme alcoholist was, dat was absoluut niet zo, maar ik was er wel vaak mentaal mee bezig). Het dwingt me te voelen. Het heeft me empathie gegeven. Voor anderen en voor mezelf.
Actie in de Taxi
1) Ik was nog op een mooi mastermind bij Stan van den Bosch in Utrecht en daar weer nieuwe leuke mensen mogen ontmoeten, zoals Mike Verbruggen en André de Sterke, DVM. We mochten allemaal een vraag in brengen over onze business, en ik vond het zeker interessant om eens andere perspectieven te horen op een vraagstuk waarvan ik dacht dat het een probleem was, maar het helemaal niet bleek te zijn… 😅
2) Op de achtergrond zijn we met mijn marketeer bezig met advertenties instellen op Meta, wat ik ook wel weer heel leuk vind. Ik vertelde tijdens de talk dinsdag nog hoeveel me dat 6 jaar geleden gebracht heeft qua boekenverkoop (30-40 boeken per dag verkocht via Facebook ads maandenlang) en maak me nu niet teveel illusies… maar ik vind het gewoon tof om weer andere dingen te proberen.
Tot slot
Uiteindelijk ging het deze week over shiften van wat ontbreekt naar wat er wél is. Van isolatie naar verbinding.
En nu jij:
Waar verdoof jij? Werk? Drank? Scrollen?
Probeer The Grateful Flow eens. Sluit je ogen. Noem drie kleine dingen waar je dankbaar voor bent. Voel het uitspreiden in je borstkas. Open je hart. En merk hoe je toestand verandert.
Enne… vind je het leuk om me ook kort te horen over wie ik ben en wat ik doe? Check hier de podcast Meppels Kwartiertje die ik een paar weken geleden met Sander Veldman mocht maken.
Dank weer voor het lezen en see you next week!
Agenda
12 december 2025 – Make 2026 the Greatest Year of Your Life bij Wonders of Work in Utrecht. Dit keer nog helemaal GRATIS! Kom je ook?
30 december 2025 – Nieuwjaarsworkshop bij Binnenruimte in Meppel met Mariska van Dam. We gaan het oudjaar UIT ademen en het nieuwe jaar IN klaar om te shinen in 2026. 👉 Meer info
Ik begeleid leiders en coaches met de Tools van Phil Stutz in combinatie met mijn StateShift Method. Van zelftwijfel naar actie. Van uitstel naar momentum. Zodat ze hun leven en business gaan leiden op hun eigen voorwaarden en daarin de meest authentieke versie van zichzelf kunnen zijn.
👉 Plan een gratis clarity call of neem contact op. Ook wanneer je gewoon eens wilt kletsen en wilt horen hoe ik de dingen doe. Misschien kan ik je helpen. Remember: we vinden elkaar in de kwetsbaarheid.
✨ May the life force be with you, Syl
