Week 45 – Back to my old school, flowen en waarom je je brein niet wil breken

Elke week neem ik je mee in leuke momenten, Tools, tips, inzichten, soms een kleine (of huge) fuck-up en vooral: dingen waar jij zelf iets mee kunt om een leuker, bewuster en vervullender leven te leiden.

De week van… Volle bak coachen, nieuwe mensen ontmoeten en terugkeren naar een plek uit het verleden.

Maar dus ook: bewust ervaren. Tijd nemen voor vrienden. Lachen tijdens een goede lunch. Extreem genieten in de zon. Erkennen dat doordenderen niet hetzelfde is als vooruitgang.

Deze week ging over balans. Over ambitie volgen zonder te vergeten wat écht telt.

Terug naar Wageningen – waar het ooit begon

Wageningen. De plek waar ik Voeding studeerde en op het idee kwam om een boek over Intermittent Fasting te schrijven. Ik had een oriënterend gesprek met mijn “oude” (hij is jonger dan ik, haha) docent Jan-Willem Noom.

Misschien mag ik daar namelijk workshops gaan geven aan nieuwe studenten. Over verbinding. Over positieve energie. Over hoe je die eerste periode – die vaak zo eenzaam is als je voor het eerst in een nieuwe omgeving komt, aangenamer kunt maken.

Want ik weet nog hoe het voelde toen ik daar kwam. Pretty lonely, ondanks dat het een relatief kleine school is.

En ik weet dat mijn workshop verbinding gaat brengen. Tussen mensen onderling, maar ook met zichzelf. Dat ze gaan ervaren dat ze er niet alleen voor staan. Dat die eerste periode, maar ook de tijd daarna, zoveel aangenamer kan zijn als je echt kunt connecten.

Nog niks concreet. Maar het voelde goed om er te zijn. Om terug te keren naar waar het ooit begon. En vooral voor een mooi diep gesprek.

Live en online: allebei fijn!

Deze week startte een nieuwe klant. Live. In Nederland. Zelfs heel dichtbij.

En dat is bijzonder, want meestal coach ik online. Ik heb klanten van overal ter wereld zoals uit China, Australië, Maleisië, Spanje, Amerika en Turkije, echt supergaaf. Ik had nooit verwacht dat ik “global zou gaan.”

Toen ik begon dacht ik: ik wil meer mensen live helpen. Face to face. Maar toen kwam Covid. Ik had nét een ruimte gehuurd. De enorme tafel waar workshops aan gegeven moesten worden, werd dan maar mijn bureau.

Het was dat óf geen business. En wat ik leerde: online werkte als een trein! Beter dan ik had gedacht. Ik kon mensen helpen waar ze ook waren. Geen reistijd. Geen locatie. Gewoon: waar je bent, daar ben ik. Want in energie ben je écht samen in een coachbubbel.

Dus wat ik deed is: Change the plan but never the goal.

Ik wilde mensen helpen met de Tools van Phil Stutz. Dat was het doel. Hoe maakte niet uit. En nu? Nu ben ik blij dat ik online coach. Want zo kan ik zoveel meer mensen bereiken.

Maar deze week? Live. Iemand letterlijk te kunnen aanraken als het diep gaat. En dat voelt ook goed. Ik ben dankbaar dat ik beide kan en mag doen.

Break in Amsterdam

Een dagje vrij. Een dagje eruit. Dat vind ik ook mooi ondernemen: als ik zin heb om doordeweeks naar een vriendin te gaan, dan doe ik dat JA!

We maakten een mooie wandeling door het park, bezochten aan een supertoffe winkel en genoten van een heerlijke lunch in een Franse bistro. Ik waande me echt even op mini-vakantie.

Het fijnste? Gewoon ff samen zitten. Kletsen over hoe het echt gaat, familie, vrienden, het leven. Lachen en genieten. Heerlijk.

Geen agenda. Geen actie. Gewoon zijn.

En dat is precies wat ik nodig had. Want ik ben zo gewend om door te denderen. Actie in de Taxi. Werk. Dingen doen. Vooruitgang boeken.

Maar soms moet je, ook doordeweeks, afremmen. Bewust zijn. Stilstaan.

Want niemand ligt op zijn sterfbed en denkt: had ik maar meer gewerkt. Wat ze denken: wat had ik graag meer tijd besteed aan hen die ertoe doen. Ik weet het, maar ik mag het meer doen.

Utrecht, Obsidian en uit je bubbel komen

Ook weer naar Utrecht geweest bij Martijn Aslander Grappig dat hij me nog weleens noemt in zijn uitleg: wat doet die dame uit Meppel toch elke keer hier? Inmiddels ken ik zijn verhaal redelijk, maar ik haal er áltijd weer iets uit om beter met de tool Obsidian (mijn 2e brein) te werken.

En ben gewoon fan van de plek Wonders of Work. De sfeer is er heerlijk, de mensen die er werken zijn super. Ik heb er een gesprek gehad en… tromgeroffel: ik ga er workshops geven in december en januari.

Artikelcontent

Ik kom er ook steeds weer leuke nieuwe mensen tegen zoals Marja Godvliet Lieneke Grollé en Siets Bakker. Dat kan alleen als je eruit gaat en niet binnen blijft zitten in je bubbel achter je laptop: dan is live toch wel heel veel meer waard.

Familie, dankbaarheid en een dieper gesprek over creëren

Het weekend kwam er familie langs. Mijn achterachterneef (haha) en zijn vriendin.

Ze kwam me bedanken. Ik had haar geholpen met de uitvaart van haar moeder in Polen – bijzetting van de urn. Dat was een hele operatie. Vooral met de taal. Zij is ook half-Pools (net als ik), maar spreekt de taal niet. En dat is iets waar ik mijn moeder echt wel dankbaar voor ben – dat ik Pools spreek.

Mijn zus en ik hebben dit 7 jaar geleden voor mijn moeder gedaan, maar dan andersom: bijzetting van de urn bij mijn vader in het graf in Nederland. Heel ander verhaal, minder gedoe. Blij dat ik ze kon helpen met mijn ervaring.

En zoals dat vaak gaat bij zulke gesprekken: er ontvouwde zich een dieper gesprek. Over het leven. Over wat belangrijk is. Over creëren.

Hij maakt dus muziek. Ik schrijf. Je maakt natuurlijk altijd creaties om met anderen te kunnen delen. En de uitdaging is altijd om te stoppen om te bedenken wat anderen willen horen/lezen, maar te verbinden met dat wat er in jou zit. Dat wat jou raakt. Dat wat eruit wil.

In plaats van: “Wat vinden anderen leuk?”

naar “Wat wil er doorstromen via mij?”

Als je probeert te bedenken wat anderen willen, maak je iets dat nergens vandaan komt. Maar als je maakt wat jou raakt? Dan raakt het anderen ook.

Want mensen voelen dat. Ze voelen wanneer iets echt is. En ze voelen wanneer het geforceerd is. En dat is het mooie ook: als het vanuit jouw flow komt is het per definitie goed ongeacht wat anderen vinden.

Stop met je hoofd breken over wat anderen mooi vinden. Start met voelen en vanuit flow creëren.

Over je hoofd breken gesproken: Don’t Break Your Brain

Deze week las ik verder in Wisdom Takes Work van Ryan Holiday.

Het hoofdstuk “Don’t Break Your Brain kwam extra bij me binnen, omdat het dus precies gaat over het bovenstaande.

Ryan schrijft over de 19e eeuwse filosoof en schrijver John Stuart Mill. Op zijn 20e kreeg hij een breakdown: Burn-out. Hij had zichzelf kapot geleerd/gewerkt onder invloed van zijn vader en uiteindelijk redde deze ineenstorting hem, want het bleek een wake-up call.

Mill realiseerde zich dat zijn vaders methoden niet duurzaam waren. Hij richtte zich op poëzie, kunst, muziek. Hij viel alsnog in love met life.

Zijn echt grote bijdragen kwamen ná de breakdown. Ze kwamen omdat hij moedig genoeg was om kwetsbaar te zijn, om zijn leven en prioriteiten opnieuw te bekijken.

Zoals Ryan zegt ervaren we:

“Too much stress. Too much stimulation. Not enough time, not enough nourishment, not enough recovery, not enough care. Not enough stillness. Not enough friendship. Not enough love.”

En dat is precies wat ik aan het leren ben. Dat doordenderen niet hetzelfde is als vooruitgang. Dat rust geen luxe is, maar noodzaak.

‘Wisdom is realizing that even if what you do is important…it’s not that important.

Wisdom is realizing you are not a prison experiment. You are not a machine. You are an ecosystem.

None of it works if some of it doesn’t work. Be careful. Take care.’

Realiseer je dat je je brein niet mag breken. Bewuster leven brengt rust in de kop. Voor veel mensen zal dit logisch zijn, maar ik moet altijd weer dingen the hard way ervaren en stoot me vaker dan een ezel aan dezelfde steen, haha. Maar dit is weer een mooie les, hopelijk een om te onthouden.

Actie in de Taxi: leren overgeven aan beide kanten

Deze week leerde ik iets belangrijks: het gaat niet alleen om af en toe een paar dagen vrij nemen.

Het gaat om overgave. Go with the flow.

Overgave aan de rustmomenten. Gedurende de week. Even niks met werk. Zoals met familie zijn, met vrienden zijn en afgelopen zondag waarop ik extreem van de zon kon genieten. Van een bakkie in de zon, een wandeling in het park. Van simpele dingen. Zalig!

Want weet je wat ik merk? Hoe meer ik me overgeef aan die momenten, hoe dieper ik ervan kan genieten.

Ik ken hoge pieken en diepe dalen. Zeker momenteel. En ik leer me over te geven aan beide.

Aan de actie. Aan de ambitie. Aan het bouwen. Maar ook aan de rust. Aan het niets doen. Aan het “gewoon” of eigenlijk heel bijzonder: leven.

Stappen deze week:

Stap #1: Landingpage almost finished (gebed zonder eind, maar moet toch goed gebeuren).

Stap #2: Workshops gepland en in de week gelegd bij mijn oude school.

Stap #3: Weer een stukje geschreven in mijn nieuwe boek.

Tot slot

Deze week leerde ik: je hart volgen en werken is mooi. Maar niet ten koste van het leven.

Niet ten koste van familie, vrienden, natuur, jezelf en rust (niet per se in die volgorde).

Want niemand is exonerated from doing the work. Maar ook: niemand ligt op zijn sterfbed en wenst dat hij meer had gewerkt.

De balans vinden tussen die twee? Dat is de uitdaging.

En nu jij:

Wat wil er doorstromen via jou? Waar houd je jezelf nog tegen uit angst voor wat anderen vinden?

En: waar mag je meer loslaten en overgeven aan de rust of juist actie in de taxi?

Dank voor het lezen!

Agenda

11 november 2025 – Netwerk vol Magie: VANAVOND! Je kunt je NU nog aanmelden! 👉 Meld je aan

12 december 2025Make 2026 the Greatest Year of Your Life Wonders of Work in Utrecht

30 december 2025 (let op: dit is een andere datum dan eerder vermeld) – Nieuwjaarsworkshop bij Binnenruimte in Meppel met Mariska van Dam. We gaan het oudjaar UIT ademen en het nieuwe jaar IN klaar om te knallen in 2026. 👉 Binnenkort meer info!

Ik begeleid leiders en coaches met de Tools van Phil Stutz en de StateShift Method. Van zelftwijfel naar actie. Van uitstel naar momentum. Zodat ze hun leven en business gaan leiden op hun eigen voorwaarden en daardoor het beste van zichzelf kunnen geven.

👉 Plan een gratis clarity call

May the life force be with you, Syl ✨

Deel het bericht:

Related Posts

hulp met verhuizen

Keek op de week #19

Hulp durven vragen. Ballast loslaten: letterlijk en figuurlijk. Niet redden maar verantwoordelijk houden.

Deze week ging het over drie dingen en één belangrijke les: practice what you preach.

Over The Prism en de zeven ego-centers.
Over gif als nourishment bij verslaving.
Over supervisie die zei: je taak is niet om te redden, maar om te verbinden met hun schaduw. En waarom ook coaches nooit klaar zijn met hun ontwikkeling.

Plus: nieuwjaarsworkshop 30 december.

Lees verder

Keek op de week #18

Russell Crowe als Göring – disturbingly charismatic. Een psychiater die het kwaad wil begrijpen en daarbij zichzelf verliest.

Deze week: blinde vlekken, walking skeletons die terugkomen, en waarom “dit zou ík nooit doen” gevaarlijk is.

Ook: kotsneigingen 🤢 van innerlijke kinderen knuffelen…

Keek op de week #18 is hier!

Lees verder

Voor je weggaat

Meld je nog even aan voor de weekly mail met tips, inzichten en tools voor een positieve mindset en succesvol leven.

Je e-mail is veilig bij ons.