Een pleidooi voor schaduwwerk

Liever kijken en/of luisteren naar onderstaand verhaal? Check hier de YouTube video of hier de Spotify podcast.

Afgelopen zomer had ik de eer om deel te nemen aan de 5-daagse workshop schaduwwerk in New York. Schaduwwerk was iets wat ik al een tijdje deed. Namelijk sinds het boek De Tools® mij vond in 2016 (ja, ik zeg bewust: vond mij, want ik geloof dat het tot mij kwam met het diepere doel om het werk van Phil en Barry te verspreiden). Dankzij alle webinars, podcasts, masterclasses en video’s van Phil en Barry en het lezen van diverse andere boeken over het thema, had ik een vrij duidelijk beeld van schaduwwerk volgens de Tools® guys. en heb ik me rot geoefend.

De workshop met Barry en Kristan (Sargeant) bracht echter zoveel meer diepgang en sindsdien is schaduwwerk een integraal onderdeel van mijn dagelijkse routine geworden. Elke dag maak ik contact met mijn schaduw(en). Ik zou niet meer weten hoe ik zonder hen moet leven en coachen en ik weet niet hoe ik het ooit heb gedaan. Nou, eigenlijk weet ik het wel, want tot ik schaduwwerk deed, voelde ik me meestal een bedrieger en nooit goed genoeg voor mijn werk als coach. Het is me nu ook heel duidelijk waarom ik me zo lang gedeeltelijk van mezelf afgesloten heb gevoeld.

De verbinding met je schaduwen zijn de ontbrekende stukjes van de hele puzzel die je bent. Zonder schaduwwerk ben je afhankelijk van de mening en goedkeuring van anderen, en totdat je je schaduw hebt geaccepteerd zal het je in situaties brengen waarin je getriggerd wordt. En part x maakt het nog erger, door je grootste onzekerheden (schaduwpartijen) onder een vergrootglas te leggen.

Triggers zijn signalen dat de schaduw wanhopig op zoek is naar verbinding met jou. Het klopt op je deur. Wat we echter vaak doen, is die deur gesloten houden. Vervolgens gaan we op zoek naar andere stukjes van een andere puzzel en  we proberen ze in onze eigen puzzel te slaan. Wat natuurlijk nooit (blijvend) past. Voorbeelden zijn dat we gaan snoepen, drinken, scrollen of shoppen als we ons rot voelen. Het nare gevoel willen afleiden.

Als het gaat om je heel voelen, iets waar we allemaal constant naar op zoek zijn, denk ik dat dat niet mogelijk is zonder je schaduw(en) te integreren. Je heel voelen is trouwens ook geen constante toestand, maar altijd een uitnodiging om consistent je schaduwwerk te oefenen, om het zoveel mogelijk te kunnen voelen. We moeten het werk doen. Dag in, dag uit. Het is je spirituele fitness. En als we fit willen blijven, moeten we blijven trainen.

Spiritualiteit wordt vaak gezien als licht, positief en alleen goed zijn. Maar er kan geen licht zijn zonder donker, geen positiviteit zonder negativiteit en geen goed zonder kwaad. Door het donker kom je bij het licht. Dat is ware spiritualiteit, het onder ogen zien en verbinden met de duistere, afgewezen, evil kanten van jezelf.

Bovendien zul je ontdekken dat ze je tot een persoon maken die echt zichzelf durft te zijn. All-in: The Good, The Bad & The Ugly.

“Je eerste huwelijk is met je schaduw”, zoals Barry Michels in de workshop zo treffend zei. Dus de eerste relatie die je moet onderhouden, is die met je schaduw. Die woorden veranderden mijn leven en daarom wil ik ze hier graag met je delen. Ik hoef niet meer te zoeken naar goedkeuring van iemand anders, behalve van mijn schaduw(en) en de keuzes die ik daardoor maak zijn per definitie altijd de juiste.

Er is nu zo’n sterke band, dat ze soms zelfs een “pain in the ass” zijn met alles wat ze van me willen en vragen. Voorbeelden zijn wanneer een schaduw me ’s morgens vroeg uit bed schreeuwt, me een fles wijn in de supermarkt weer op de plank laat zetten, me laat aanmelden voor (en laat gaan naar) balletlessen (iets wat ik al 38 jaar niet meer heb gedaan én het is zo leuk!) en mezelf authentiek uiten met iedereen die mijn pad kruist (waarbij ik soms raar wordt aangekeken: wie ben jij?!).

Schaduwwerk maakt je onafhankelijk van de mening van andere mensen. Als ik merk dat ik geraakt word door een negatieve mening, weet ik dat ik geen verbinding meer heb met een schaduw. Inmiddels heb ik zoveel geoefend dat ik er enorm alert op ben en direct signaleer als dit het geval is, dus ik maak meteen weer verbinding en geef haar wat ze nodig heeft.

Schaduwwerk is dus de sleutel om jezelf vrij te kunnen uiten, kwetsbaar te zijn zonder een diepgewortelde angst voor afwijzing te ervaren. Dit kun je immers alleen ervaren als je je zelf (ik) afwijst. We zoeken altijd de verbinding en kwetsbaarheid bij anderen, maar in onszelf trekken we vaak een muur op uit angst voor oordeel. De schaduw helpt je door die muur heen te breken en ware vrijheid in jezelf te ervaren. Het is de weg naar echte zelfliefde.

En een van de grootste voordelen voor mij: ik voel me nooit meer alleen en eenzaam als ik met mijn schaduwen ben. We hebben ook nog eens heel veel lol samen!

Doe jezelf een groot plezier: doe je schaduwwerk.

Interesse in schaduwwerk op de manier van Phil Stutz en Barry Michels? Boek hier een gratis kennismakingssessie.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *