Keek op de week #28

Week 7 van 2026: Over pecanbomen die delen, fixvrij worden en podium pakken

EXPERIMENT GAAT DOOR – Format blijft. Bedankt aan diegenen die gereageerd hebben. 🙏

5-4-3-2-1 → ACTIE! 🎬

5 – WEBINAR

Op zondag was ik weer bij Barry Michels’ maandelijkse Dark Shadows webinar (echt een aanrader om bij te zijn. Barry is helaas ernstig ziek, is nog steeds fenomenaal (zo niet nog meer dan ooit) in zijn coaching/therapie.

Eén zin die bleef hangen: grenzen stellen is de ander dienen.

Wanneer je iemand redt, beroof je die persoon van zijn/haar eigen groei. Jouw redden = hun kracht blokkeren. Tough love = liefde.

Klinkt contra-intuïtief hè. Is het ook. Maar het klopt wel.

4 – PODCAST

Afgelopen vrijdag was ik bij Sander Veldman en Stijn Vermaat van Redshift. Ik krijg namelijk de waanzinnig toffe kans om een keiprofessionele podcast bij hen te maken. Hatsee! De titel wordt: Ontslaafd – Op weg naar fixvrij.

Het zal niet (alleen) over alcohol en drugsverslavingen enz. gaan. Maar met name over de verslavingen die we geen verslavingen noemen:

Externe validatie
Werk/prestatiedrang
Perfectie
Afleiding
enz….

Samen met vijf andere hosts ( Angelique van de Wetering, Adinda Keizer, ⚓️ Ank Reijnen, Laura Melenhorst Michelle van Laar en Robin Peek) maken we ieder onze eigen serie. Ieder met een eigen thema.

Supertof om een aantal van deze mooie bevlogen mensen live te ontmoeten en te zien waar zij mee bezig zijn. Volg ze om ook hen in de gaten te houden.

Binnenkort meer… maar als jij voelt, oh ja ik zou echt “dé perfecte gast” zijn voor jouw podcast, neem dan even contact met me op a.u.b. 🎙️

3 – PECANBOMEN: WOW

Maandelijks zit ik in een supervisiegroep met andere shadow coaches.

Deze keer raakte me vooral het verhaal dat gedeeld werd over pecanbomen. Uit het boek Braiding Sweetgrass van Robin Kimmerer.

Pecanbomen zijn ondergronds met elkaar verbonden. Als één boom drie kilometer verderop niet genoeg water heeft om te bloeien, bloeien ze allemaal niet.

Ze sturen al het water naar die ene boom die te weinig heeft. Fantastisch toch?!

Dat seizoen geen pecannoten voor mensen. Maar de bomen overleven allemaal. Door solidariteit, intelligentie. We laten je niet stikken!

En dat vond ik zo ontzettend mooi. Omdat ik ook zie dat mensen vaak denken: ik moet kiezen. Óf ik ben volledig onafhankelijk (en eenzaam). Óf ik ga volledig op in de ander (en verlies mezelf).

Maar die bomen laten zien: er is een derde optie.

Je kunt geven. Je kunt delen. Je kunt verbonden zijn, ook zonder jezelf te verliezen.

2 – GEVEN

Barry Michels en Phil Stutz schrijven over hoe je een relatie kunt vergiftigen zonder het door te hebben. Een van de poisons?: NOT “feeding the dog”

Wat bedoelen ze daarmee?

Iedereen heeft de basisbehoefte om gezien te worden. Om gewaardeerd te worden.

In relaties gaat er een kanaal open tussen jou en de ander. Maar er staat een hond voor dat kanaal. En die hond bijt als je hem niet voedt. Het kanaal gaat dicht.

Barry’s vrouw is hier heel goed in, vertelt hij. (Check hier het artikel: three tools to unpoison relationships). Voordat ze iets moeilijks bespreekt, voedt ze altijd eerst de hond:

“Ik waardeer zo hoe hard je werkt en wat een geweldige vader je bent.”

Barry zegt: “Ik ben therapeut, dus ik ben me er zeer bewust van dat terwijl ze dit zegt, de hond zich ontspant. Hij rolt op zijn rug. En toch sta ik veel opener voor wat ze te zeggen heeft.”

Het interessante wat ze verder delen:

“De winnaar in een relatie is degene die het meeste geeft, niet degene die het meeste krijgt.”

Mijn eerste reactie toen ik dit mooie artikel jaren geleden voor het eerst las? “Jaaaa daag, dat is niet eerlijk.”

Want zo voelt het vaak, toch? De ander moet eerst meer geven, dan kan ik pas geven. Maar wat als het andersom werkt? Wat als degene die het meeste geeft, het meeste wint?

Niet vanuit “moeten” of jezelf wegcijferen. Maar vanuit die onuitputtelijke bron binnenin die we allemala hebben.

Ik merk het: op dagen dat ik het meest geef (in werk, in relaties), eindig ik vaak met meer energie dan waarmee ik begon.

Omdat de energie niet van mij afkomstig is. Hij stroomt door me heen en ik geef hem door.

Verbonden. Oneindig. En toch helder over wat wel en niet specifiek bij jou hoort.

En lukt mij dat perfect? Nee. Soms sla ik de bal volledig mis. Zoals recentelijk nog weer. Work in progress. Maar hoe bewuster je daarvan wordt, ook van je mis-takes, hoe meer je kunt leren en aanpassen.

In plaats van: de ander moet veranderen… be the change.

1 – STATE SHIFT STEP

Afgelopen maandag heb ik de Zeepkist gepakt bij Wonders of Work en voor een groep uitgelegd wat de schaduw is. En waarom het verschil kennen tussen Part X en je schaduw alles verandert.

Part X houdt je klein. Zegt dat je niet goed genoeg bent. Dat je moet wachten. Hij evolueert nooit.

Je schaduw? Die wacht op je. Wil een relatie. Heeft grote cadeaus voor je: intuïtie, creativiteit, kracht, wijsdom. Richting naar jouw levenspad.

Wanneer je dat verschil kent, stopt het vechten met jezelf.

Interne deuren gaan open: echt vertrouwen, innerlijke rust.

Externe deuren gaan open: je stopt met projecteren, met zelfboycot, je trekt aan wat écht bij je past.

Daarom de workshop op 20 februari. Niet uit een boek leren. Met je hele lijf ervaren. Kom je ook?

We zijn al met een hele mooie club en jij kunt er nog bij!

👉 Welkom!

THE STATE SHIFT WORKSHOP – 20 februari 2026 @ Wonders of Work Utrecht

Een hele mooie workshop op een prachtige locatie. We gaan van weten naar doen – ondanks de stem die zegt dat je het niet kunt.

❤️ Gratis. Want ook dit is een experiment. Maximaal 14 mensen.

→ Aanmelden