Week 50 – Dozen sjouwen, gif als nourishment en waarom coaches ook hun werk moeten doen
Dozens sjouwen en hulp durven vragen
Deze week was verhuisweek voor mij. Dozen. Spullen. Chaos. En ik, natuurlijk, met het idee: ik doe dit wel ff zelf, net als de vorige keer.
Tot mijn vriendin met een grote auto zei: “Zeg, zal ik je anders even helpen?”
En daar stond ik. Met vers in mijn geheugen dat ik n.a.v. het boek The Prism (later meer) mijn ego-center 4 (Self-Esteem) die zei: “Je mag gewoon
hulp accepteren.” En mijn ego-center 6 (Self-Soothing) die zei: “Je hoeft het dit keer niet alleen te doen. Gun jezelf rust.”
Dus dit keer zei ik JA graag (ook al was het wat schoorvoetend), wat mijn vriendin met ook benoemde: hulp accepteren… dát was jouw grootste overwinning.
Enne… ff dit hè: ik zeg het bijna elke week tegen mijn cliënten: “Je hoeft het niet alleen te doen.” En dat ik dan toch denk zelf: ik red me wel. Ik heb niemand nodig. Ahum…
Dus deze week: uit mijn eigen weg gegaan en mán, wat was ik blij dat ik dat had gedaan: we waren als de brandweer snel klaar!
Opruimen is ballast loslaten
Ik heb eigenlijk een bloody hekel aan verhuizen. Maar while I was at it: heb ik ook weer lekker opgeruimd tijdens het verkassen.
Spullen die ik van huis naar huis meesleurde. Die ik nooit meer gebruik. Die alleen maar ruimte innemen, maar ja “emotionele waarde” bla bla bla. Terwijl dat als de keet in de fik zou staan, ik het echt niet meer mee zou nemen. En toen kwam bij me op: dit is eigenlijk precies wat ik ook met mijn cliënten doe. Opruimen! Maar dan met emotionele ballast.
Oude overtuigingen die je meesleept omdat je denkt dat ze nog waar zijn. Maar ze zijn niet (meer) waar of ze hebben hun waarde wel gehad, en nu vervuilen ze je systeem en zijn ze van (negatieve) invloed op de keuzes die je maakt (of juist niet). Dus weg ermee.
Tijdens het opruimen luisterde ik dus naar The Prism van Laura Day. Over de zeven ego-centers. Over hoe trauma (groot of klein en we hebben ze allemaal) je centra blokkeren en hoe je die weer open kunt zetten.
En ik dacht: dit is zo’n mooie aanvulling op de Tools van Stutz. Haar boek geeft diepere taal aan patronen die ik zie bij cliënten.
Even een side note over “ego”:
Het woord ego heeft vaak een negatieve lading. Maar Laura Day (net als Phil Stutz trouwens) niet als vijand, maar als noodzakelijk instrument. Een beschadigd ego is het probleem, niet het ego zelf.
Zoals dat ene ego-center waar ik dus zelf deze week tegenaan liep: ego-center 6.
Gif als nourishment
Ik coach meerdere mensen met een verslaving (je trekt vaak aan waar je zelf mee worstelde, interessant is dat 😂).
Deze week had ik supervisie met mijn eigen coach. Want ook coaches worden gecoacht. Ook ik ben nooit klaar met mijn ontwikkeling.
En ze zei iets wat bleef hangen:
“Je taak is niet om hen te redden. Je taak is om hen te verbinden met hun schaduwen. De rest is hún werk.”
En dat kwam wel binnen, want als ik heel eerlijk was, was ik bij een specifieke cliënt in de reddersmodus geschoten. Ik zag hoe ze terugviel en wilde heel hard gaan werken om haar te redden. Maar dat is dus haar werk. Niet het mijne.
Mijn werk is: gidsen naar kwetsbaarheid. Hen verbinden met het deel van hen dat pijn heeft. Hen verantwoordelijk houden voor hun eigen keuzes.
En ik begrijp verslaving. En niet alleen vanuit mijn opleidingen en boeken. Ik ben opgegroeid met een verslaafde ouder en ik ben zelf ook superverslavingsgevoelig (daarom ben ik ook gestopt met alcohol). Mijn moeder heb ik niet kunnen redden (wat ook al niet mijn verantwoordelijkheid was), en nu is er ergens toch de neiging om dat te doen bij mijn cliënten.
Volgens The Prism van Laura Day is verslaving dit: gif als nourishment gebruiken. En dit komt, volgens haar, door een geblokkeerd ego-center 6: Self-Soothing. Het vermogen om jezelf innerlijk lief te hebben. Om bij jezelf te kunnen zijn. Om jezelf rust te geven zonder weg te vluchten.
Als je dat niet kunt, zoek je het buiten jezelf. In alcohol. In drugs. In werk. In perfectie. In wat ook maar werkt om die leegte te vullen. Het is valse nourishment. Het is gif dat zich voordoet als voeding of ontspanning. Ik vind dat ze dat mooi omschrijft.
Laura Day zegt: als je ego-center 6 beschadigd is door trauma – zoals bijvoorbeeld: verwaarlozing, mishandeling, grensoverschrijding – dan leer je niet hoe je jezelf kunt troosten. Dan zoek je external sources. Herkenbaar… en niet alleen bij mezelf.
Dus wat doe je ermee?
Herken je dit bij jezelf? Hier zijn drie stappen die je kunnen helpen:
1. Identificeer jouw gif Wat is jouw valse nourishment? Alcohol? Werk? Social media? Perfectionisme? Benoem het. Hardop. “Dit is mijn gif.”
2. Vraag: wat zoek ik echt? Achter het gif zit een behoefte. Rust? Verbinding? Acceptatie? Erkenning? Wat probeer je te vullen?
3. Geef jezelf echte nourishment Kleine dingen. Een wandeling. Een moment stilte. Een gesprek met iemand die je ziet. Connect met je innerlijke kind of je schaduw. Geen gif. Echte voeding.
En doe dit elke dag. Want je leert je systeem opnieuw: dit is veilig. Dit is genoeg. Dit ben ík.
Dus mijn taak met deze cliënt? Niet invullen. Niet redden. Maar haar laten zien: hier is het gat. En jij bent de enige die het kan vullen.
Net zoals ik dat zelf heb moeten leren.
Practice what you preach
Ik herken bij mijn cliënt wat ik bij mezelf heb gezien. Moeite met jezelf troosten. Moeite met rust gunnen. De verslaving aan doen, bewegen, functioneren, want als je stilstaat, voel je te veel.
Ik ken dat gif als nourishment. Alcohol was dat voor mij. Tot ik 1,5 jaar geleden stopte.
En toen was er ook nog het stuk van moeite met hulp vragen. Moeite met toegeven dat hulp fijner is.
Dan moet je ook als coach (en ook als je geen coach bent, maar wel een ouder bijvoorbeeld: de eerste coach voor je kind… of als partner, vriend(in), familielid) je eigen werk doen.
Want als ik haar vertel: “Je moet leren jezelf te troosten. Je moet leren dat het oké is om kwetsbaar te zijn. Je moet leren dat je waardig bent van rust” – dan moet ik dat natuurlijk zélf ook doen.
Je kunt alleen helpen als je zelf ook je werk doet. Niet vanuit de behoefte om te redden. Niet vanuit de angst dat ze het niet redden. Maar vanuit: ik zie je. Ik geloof in je. En ik houd je verantwoordelijk.
Want ik weet hoe het is om niet gered te kunnen worden. Ik ben opgegroeid met een verslaafde ouder. Niemand kon haar redden. Niemand kan mij redden.
Wij redden onszelf. Door onze schaduw te zien. Door ons gif te herkennen. Door te leren wat echte nourishment is.
Maar je mag het wel samen doen. Want je ziet je eigen blinde vlekken niet. Je hebt een spiegel nodig. Daarom ben ik ook nog steeds in opleiding. Daarom heb ik nog steeds een coach. Want ik ben ook nooit klaar. Het innerlijke werk stopt nooit. Voor niemand, en ook niet voor mij.
Mijn coach zei nóg iets moois in die supervisie:
“Als je jezelf verliest in het redden van de ander, voeden allebei jullie Part X (de innerlijke saboteur).”
Zijn Part X zegt: je hebt het nodig. Mijn Part X zegt: jij bent de enige die hem kan helpen. Beide zijn niet waar.
De waarheid is: hij heeft zijn schaduw nodig. En ik heb de mijne.
Actie in de Taxi
Mijn experiment van wekelijks gas geven naar mijn grote ambitieuze doel (1 miljoen mensen helpen).
Gesprek bij een organisatie over meetups organiseren. Gesprek bij een platform voor workshops aan grote organisaties. Netwerk bijeenkomst bij een cliënt die spontaan een pop-up store in Amsterdam heeft neergezet – zo mooi om te zien hoe ze haar schaduw meenam.
“Dit jaar doe ik het anders!”
Kom je naar mijn Nieuwjaarsworkshop op 30 december 2025?
Je kent het wel. Die dagen tussen kerst en oud & nieuw. Te veel gegeten, te veel op de bank. De kerstboom wordt droevig.
En dan die stem: “Volgend jaar wordt álles anders!”
Maar die goede voornemens? Die houden meestal geen stand tot februari.
Anders zeggen en anders doen zijn 2 verschillende dingen.
Op 30 december organiseer ik samen met ademtherapeut Mariska een dag waarin we het oude jaar loslaten met dankbaarheid. En intenties zetten vanuit liefde voor jezelf.
Lekker op een matje. We doen ademwerk. Ademen letterlijk het oude jaar uit.
Want alles wat niet gelukt is, alles wat zwaar was, dat zit in je systeem. In je lijf. We gaan het eruit ademen.
Zodat we van binnen weer ruimte creëren om van buiten weer de juiste dingen te doen. En lekker toepasselijk is deze GEHEEL VERZORGDE workshopdag bij Binnen Ruimte.
Geen voornemens, wel intenties en met de Tools die het verankeren. Zodat het niet blijft hangen als “goed idee” of ” zou ik moeten doen”, maar wordt: “dit GA ik doen.“
En besef: niet doen, niks doen, is ook een keuze. Namelijk dat er NIKS verandert en volgend jaar weer van hetzelfde laken een pak wordt. Dus kom erbij!
30 december 2025 | 10:00-16:00 | Meppel | Max 12 plekken Binnenruimte. Geheel verzorgd. Kallum-an-pakkie an en dikke sokken mee, verder niks.
Want dit jaar? Dit jaar gaan we het écht doen. Ready?
Tot slot
Deze week ging het over drie dingen:
Hulp durven vragen. Ego-center 4: Self-Esteem. Durf jij zwak te zijn? Durf jij te zeggen: ik kan dit niet alleen?
Ballast loslaten. Letterlijk en figuurlijk. Spullen die ruimte innemen. Emoties die je vasthoudt. Patronen die je meesleept. Gif dat je drinkt omdat je denkt dat het nourishment is.
Niet redden, maar verantwoordelijk houden. Ego-center 6: Self-Soothing. De verslaving om jezelf niet te hoeven voelen. De les dat niemand jou kan redden. Jij redt jezelf.
En voor mij zelf: practice what you preach.
Want als ik tegen mijn cliënten zeg: doe je eigen werk, dan moet ik dat zelf ook doen. Elke dag weer.
En nu jij:
Waar is jouw ego-center 6? Waar zoek jij nourishment buiten jezelf?
Sluit je ogen. Vraag jezelf: wat zoek ik echt? En geef jezelf vandaag één ding dat echte nourishment is.
Een wandeling. Een gesprek. Een moment stilte. Je opgeven voor deze workshop… 😉
Want jij verdient échte nourishment. Niet het gif dat zich als troost voordoet.
Dank dat je weer meelas! 🙏
May the life force be with you, Syl
👉 Plan een gratis clarity call
Ook als je gewoon eens wilt kletsen en wilt horen hoe ik de dingen doe. Misschien kan ik je helpen.
Remember: we vinden elkaar in de kwetsbaarheid.
Agenda
12 december 2025 – Make 2026 the Greatest Year of Your Life 📍 Wonders of Work Utrecht 14:00-17:00 uur. NU GRATIS! Nog maar enkele plekken vrij! Aanmelden kan hier
30 december 2025 – Nieuwjaarsworkshop: Dankbaar Uit – Enthousiast In 📍 Binnenruimte Meppel met Mariska van Dam 10:00-16:00 uur | Max 12 deelnemers Een hele dag voor jezelf! We gaan het oudjaar UIT ademen en het nieuwe jaar IN. Lekker op matjes liggen. Loslaten wat niet meer dient. Intenties zetten vanuit liefde. Inclusief lunch. Investering: €147 (normaal €197) Aanmelden kan hier
