“The best is the enemy of the good.” – Herbert Simon
KEEK OP DE WEEK #40 – Week 19 van 2026. Nummer 40. YES! Veertig weken Keek op de Week. Elke week verschenen. Elke week iets geschreven, iets gedeeld, iets geleerd. Ondanks drukte, een training, een carddeck, een podcast. Ik doe het toch maar mooi. En nee niet perfect, maar wel 40 freaking parels op een snoer, met drollen en al (zie vorige week voor de betekenis), who cares, maar toch. Ik!
En deze week? Shadow Summit gedaan. Boekjes naar de drukker gestuurd. Bijna gekotst in een hotelprullenbakje van de spanning. Een Heroic call met David Epstein. En momentjes in warm en koud water.
5-4-3-2-1 → Let’s go. 🎬
5 – SHADOW SUMMIT: I DID IT
Zaterdagavond. 2 mei. De dag van de Shadow Summit. “Het voelt als Kerstavond” zoals Ashley die het organiseerde het zei.
Barry Michels gaf z’n keynote. Tien sprekers. Bijna 300 mensen online. En ik was gewoon een van die sprekers!
Ik had vier tools voorbereid. Maar tijdens het oefenen met Barry Michels en het team afgelopen week werd duidelijk: vier is teveel voor veertig minuten. Dus het werden er twee. Less is more.
Reconnect: je Schaduw zien. Echt kijken naar dat deel van jezelf dat je al jaren verstopt. Het deel dat gevormd is in je jongere jaren.
En Unleashed: het wilde, ambitieuze, ongeremde deel van jezelf. Het deel dat klaar is met je bullshit excuses. Dat weet wat er moet gebeuren en gewoon wil knallen. Maar dat je niet laat. Want oh jee oh jee… wat zullen anderen ervan vinden… Te ambitieus. Te veel. Te groot. Dat deel is moe van het wachten, op JOU tot je eindelijk je ballen bij mekaar raapt en het (jouw ding) doet.
Het werken met deze schaduw zorgt ervoor dat je doet wat er moet gebeuren.
Vooral die laatste schaduw maakte veel los bij mensen, omdat het wat onbekender is. Ik weet ook dat ik zonder haar geen goede baan had opgezegd, geen praktijk was gestart, geen boeken had geschreven, geen Tools School was gestart, geen podcast, geen kaartendeck en nog veel meer dingen niet had gedurfd… want… “wie ben ik om: bla bla bla”.
Ik luister alleen nog maar naar haar. En ze heeft altijd gelijk. Ze helpt me om uit mijn eigen weg te gaan, maar ook met de zenuwen voor de presentatie. Want ja, ook die zijn er nog steeds, maar zoveel minder dan ooit. Ik ga gewoon!
Uiteraard kwam ik tijd te kort, want als het om de Tools gaat bij mij… gooi er een kwartje in en er komt 2 uur lullen uit 😅.
Na afloop kreeg ik veel lieve berichten waar ik stil van werd, waaronder van een deelnemer uit Londen. Hij doet de Tools® al drie jaar. Leest de boeken van Phil Stutz en Barry Michels dagelijks. Elke dag. Zelfs als het maar twee pagina’s zijn. En hij schreef: ergens achterin m’n hoofd heb ik de ambitie om ooit zelf Tools® coach te worden. Maar Part X/de Saboteur zegt dat het geen goed idee is.
Ik las het en dacht: daar is ‘ie: zijn Unleashed Shadow. Precies waar we het net over hadden. Dat deel dat klaar is maar dat je niet durft te laten leiden en dus blijf je vast zitten. Zo gaaf dat hij nu actie gaat ondernemen en mijn training met card deck al gekocht heeft!
Ik ben zo dankbaar dat ik dit mocht doen. Op dát podium. Met de illustraties van Natalie Elfers. Met nu mijn eigen methode. En naast Barry Michels. Wauw!
Van alle vier de tools heb ik trouwens een videopresentatie gemaakt (in het Engels). Stuur me even een DM als je hem wilt hebben.
4 – BIJNA KOTSEN BIJ DE DRUKKER 🤢
De boekjes van de State Shift Training zijn nu ook naar de drukker.
Klinkt feestelijk. Was het niet. Ik stond in een hotelkamer en had bijna de emmer nodig van de zenuwen. Ik ben ook een herstellend perfectioniste… En toen, nadat alles was verstuurd, ontdekte ik dat er in de Engelse versie nog een paar mega fouten zaten.
Waaronder: “Action in the Taxi.” Dit ga je niet menen…😂 gewoon overheen gelezen met meerdere controles. Ik zei al tegen mijn vriend. Misschien moet ik die uitspraak dan maar gaan claimen in het Engels… over drollen in parels gesproken. Flip the switch en door. Morgen komt de zon gewoon weer op.
Vorige week schreef ik erover. Deze week léefde ik het.
3 – DAVID EPSTEIN: STOP STARTING, START FINISHING
Een Heroic call met David Epstein deze week. New York Times bestsellerauteur van The Sports Gene en Range: Why Generalists Triumph in a Specialized World. Z’n nieuwe boek Inside the Box gaat over hoe beperkingen je beter maken.
Hij vertelde over een genomics lab van MIT en Harvard. Wereldleiders in hun vak. Maar ze namen zoveel aan dat het een puinhoop werd. Samples kwijt. Mensen gefrustreerd. Op het punt hun voorsprong te verliezen.
Toen plakten ze álle lopende projecten op post-its op de muur. En zagen het meteen: veel te veel tegelijk. Dubbel werk. Projecten die niemand af kon maken omdat er steeds iets nieuws bij kwam.
Ze maakten een trechter. De regel: er mag niks nieuws in tot er iets uitkomt. En die middelmatige prioriteiten? Niet een béétje aandacht. Compleet negeren.
Stop starting. Start finishing.
Ik vond het mooi want herkenbaar. Precies wat ik heb gedaan. Het schrijven van een nieuw boek heb ik bewust laten liggen. Ik ben all in gegaan op de State Shift Training met het card deck. Niet omdat het boek er niet gaat komen, maar omdat je niet alles tegelijk goed kunt doen en bovenal omdat werk dan niet leuk meer is.
Soms is de fijnste keuze niet nog iets starten. Maar iets parkeren.
2 – VOGELTJES, KOUD WATER EN TRANEN
Voor het summit was ik enkele dagen weg met mijn zoontje Jimmy. Even een paar dagen leuke dingen doen en kallum an. Samen naar de film Project Hail Mary, mooie film trouwens. Gebowld, gelasertagd en het bos in.
Zondag ging ik dippen. Het water is inmiddels al 16 graden: zalig! Een jaar geleden had ik mezelf nog steeds voor gek verklaard. Ik luisterde naar de vogeltjes. En ik voelde. Het was in tijden niet zo stil geweest. Niet stil als in: geen geluid. Stil als in: nergens naartoe hoeven of nog iets af moeten maken. Gewoon staan in het water. Gewoon zijn.
Er kwamen tranen van ontlading en dankbaarheid. De afgelopen maanden, bijna half jaar is zó vol geweest met het ontwikkelen van de training en het card deck. Het was fantastisch én veel. En dat mag er allemaal zijn.
1 – OKAY, YOU’VE GOT MY ATTENTION
De Spartan Beast is eind deze maand, maar mijn blessure is nog steeds niet over. Ik kan amper hardlopen en 21 km wandelen met een blessure is ook nog steeds niet handig. Het duurde even voor me om dat toe te geven. Zoals Michael Balchan, een van mijn andere helden, ooit zei:
“Soms is het dapperste dat je kunt doen iets niet doen.”
Ik vind dat zó moeilijk. Het voelt als opgeven. Maar het is luisteren naar je lijf. En dit keer deed ik dat. Marja Godvliet haar signaalscan hielp me het besluit definitief te nemen. Dank je Marja 🙏
RODE DRAAD: GOED GENOEG
De Shadow Summit werd twee tools in plaats van vier. Was genoeg. De boekjes gingen naar de drukker. Met Action in the Taxi. Het boek laten liggen. De Spartan geparkeerd. En in het het koude water? Daar hoefde ik helemaal niks meer en liet ik los.
Goed genoeg is niet opgeven. Goed genoeg is luisteren naar de juiste stem. Doen wat ertoe doet. En de rest laten liggen.
WHAT’S NEXT
🃏 The State Shift Training: Nu te bestellen. 52 kaarten, een boekje, een houder en een complete training en elke maand een bijeenkomst. 👉 Check het hier.
Dank voor het lezen, lieve jij. 🙏 May the life force be with you.
💞 Syl
